Ciało nie rozróżnia emocji tak precyzyjnie jak nasz umysł. W układzie nerwowym stres, napięcie i pobudzenie seksualne mogą wyglądać bardzo podobnie: przyspieszony oddech, większa ilość energii w ciele, napięcie mięśni, pobudzenie układu współczulnego. Dlatego u części osób pojawia się zjawisko seksualizacji stresu. Moment, w którym napięcie emocjonalne zaczyna być regulowane poprzez pobudzenie seksualne. Nie jest...
O panice, terrorze i o tym, jak ciało może wrócić do poczucia bezpieczeństwa Są takie momenty, kiedy w ciele pojawia się coś trudnego do nazwania. Najpierw bardzo delikatnie. Może to być lekki ścisk w klatce piersiowej. Może napięcie w brzuchu. Może uczucie, że oddech jest trochę płytszy niż zwykle. Czasem ktoś mówi wtedy: „Czuję niepokój.”...
Niektóre doświadczenia w życiu są tak intensywne, że przekraczają nasze naturalne możliwości poradzenia sobie z nimi w danym momencie. Kiedy wydarzenie jest nagłe, zagrażające lub bardzo przytłaczające, organizm uruchamia mechanizmy przetrwania. To naturalna reakcja, ma nas chronić. Czasami jednak po zakończeniu trudnego wydarzenia ciało i układ nerwowy nie wracają w pełni do poczucia bezpieczeństwa. Właśnie...
W wielu historiach żałoby pojawia się szczególny rodzaj bólu. Nie wynika on tylko z samej straty, ale z relacji, która przez lata była trudna, niepełna albo niemożliwa do zbliżenia. Czasem bliska osoba była emocjonalnie niedostępna. Czasem podejmowała decyzje, które oddalały ją od innych. Innym razem w relacji dużą rolę odgrywały choroby psychiczne, uzależnienia lub długotrwałe...
Towarzyszenie osobie przewlekle chorej to doświadczenie, które często zmienia dynamikę relacji. Pojawia się więcej troski, uważności, ale też niekiedy lęku, bezradności czy zmęczenia. Choroba jednej osoby dotyka bowiem w pewien sposób całego systemu relacji – partnerów, rodzin, bliskich. Wiele osób, które wspierają kogoś chorującego, zadaje sobie pytanie: jak pomagać, a jednocześnie nie stracić siebie? Obecność...
Rozmowy o trudnym rokowaniu należą do najbardziej wymagających momentów w relacji terapeutycznej, medycznej i rodzinnej. Dotykają miejsca, w którym spotykają się nadzieja, lęk, miłość i bezradność. W psychoonkologii oraz w pracy z osobami objętymi opieką hospicyjną często pojawia się pytanie: czy mówienie prawdy odbiera nadzieję? Z perspektywy podejścia Gestalt odpowiedź nie jest jednoznaczna. Czasem prawda...
Diagnoza onkologiczna zatrzymuje świat. Ciało staje się polem walki, a umysł – miejscem, w którym pojawiają się lęk, złość, rozpacz, czasem odrętwienie. W podejściu Gestalt nie traktujemy tych reakcji jako „przeszkody”, lecz jako sensowną odpowiedź organizmu na ekstremalną sytuację. Emocje nie są wrogiem leczenia. Są informacją, energią i drogą do kontaktu ze sobą. Psychoonkologia od...
Jak być przy kimś, komu umiera bliska osoba Gdy ktoś bliski przeżywa proces umierania kogoś ważnego, świat tej osoby zaczyna się kurczyć i rozszerzać jednocześnie. Kurczy się do tu i teraz: do oddechu, do kolejnej rozmowy z lekarzem, do następnej nocy bez snu. A jednocześnie rozszerza się w stronę lęku, żalu, bezradności i pytań, na...
Lęk przed nawrotem choroby to jedno z najczęstszych i najbardziej obciążających doświadczeń osób po leczeniu onkologicznym. Czasem pojawia się tuż po zakończeniu terapii, czasem wiele miesięcy lub lat później. Może być cichy i przewlekły albo gwałtowny – uruchamiany przez badania kontrolne, sygnały z ciała, historie innych chorych czy nawet pozornie niewinne zdanie lekarza. To ważne...
Być z człowiekiem w chorobie i u kresu życia Wsparcie osoby chorej, szczególnie tej, która zbliża się do końca życia, nie zaczyna się od słów ani od wiedzy. Zaczyna się od obecności. Od zgody na to, by usiąść obok czyjegoś bólu, lęku, nadziei i bezradności, bez potrzeby ich zmieniania. W podejściu gestaltowskim mówimy o byciu...
