Niektóre doświadczenia w życiu są tak intensywne, że przekraczają nasze naturalne możliwości poradzenia sobie z nimi w danym momencie. Kiedy wydarzenie jest nagłe, zagrażające lub bardzo przytłaczające, organizm uruchamia mechanizmy przetrwania. To naturalna reakcja, ma nas chronić. Czasami jednak po zakończeniu trudnego wydarzenia ciało i układ nerwowy nie wracają w pełni do poczucia bezpieczeństwa. Właśnie...
Kiedy w życiu pojawia się poważna choroba, wiele osób zaczyna inaczej patrzeć na czas, relacje i to, co w życiu naprawdę ważne. To, co wcześniej można było odłożyć na później, nagle staje się pilne. Rozmowy, które miały kiedyś nastąpić. Słowa, które utknęły w gardle. Niewypowiedziane przeprosiny, podziękowania, wyznania miłości. Choroba często sprawia, że do głosu...
Towarzyszenie osobie przewlekle chorej to doświadczenie, które często zmienia dynamikę relacji. Pojawia się więcej troski, uważności, ale też niekiedy lęku, bezradności czy zmęczenia. Choroba jednej osoby dotyka bowiem w pewien sposób całego systemu relacji – partnerów, rodzin, bliskich. Wiele osób, które wspierają kogoś chorującego, zadaje sobie pytanie: jak pomagać, a jednocześnie nie stracić siebie? Obecność...
Diagnoza onkologiczna zatrzymuje świat. Ciało staje się polem walki, a umysł – miejscem, w którym pojawiają się lęk, złość, rozpacz, czasem odrętwienie. W podejściu Gestalt nie traktujemy tych reakcji jako „przeszkody”, lecz jako sensowną odpowiedź organizmu na ekstremalną sytuację. Emocje nie są wrogiem leczenia. Są informacją, energią i drogą do kontaktu ze sobą. Psychoonkologia od...
Lęk przed nawrotem choroby to jedno z najczęstszych i najbardziej obciążających doświadczeń osób po leczeniu onkologicznym. Czasem pojawia się tuż po zakończeniu terapii, czasem wiele miesięcy lub lat później. Może być cichy i przewlekły albo gwałtowny – uruchamiany przez badania kontrolne, sygnały z ciała, historie innych chorych czy nawet pozornie niewinne zdanie lekarza. To ważne...
Być z człowiekiem w chorobie i u kresu życia Wsparcie osoby chorej, szczególnie tej, która zbliża się do końca życia, nie zaczyna się od słów ani od wiedzy. Zaczyna się od obecności. Od zgody na to, by usiąść obok czyjegoś bólu, lęku, nadziei i bezradności, bez potrzeby ich zmieniania. W podejściu gestaltowskim mówimy o byciu...
